تبليغاتX
دانشجويان دايكندي
ميدان فعاليت؛ موضوعات گوناگون اجتماعي، فرهنگي، سياسي و تاريخي
اخراج اجباري مهاجرين از ايران توسط مأموران انتظامي مدتي است كه با همه توهين‌ها و خسارات جاني و مالي بر مهاجرين ادامه دارد. اگر چه بنا بر نوشته روزنامه اعتماد ۹/۳/۱۳۸۶: خروج افغان ها تا سه ماه به تعويق مي افتد
اعتماد؛ در حالي که کودکان افغان با نامه يي خطاب به وزير آموزش و پرورش، خواستار ادامه تحصيل در مدارس ايراني شده اند، سخنگوي رياست جمهوري افغانستان نيز از توافق دولت ايران براي تعويق اخراج مهاجران افغاني تا سه ماه ديگر از ايران خبر مي دهد.
به گفته کريم رحيمي، دولت ايران تعهد کرده است روند اخراج گروهي پناهندگان افغان را تا سه ماه ديگر به تعويق اندازد.
وي اين توافق را در پي ديدار هيات اعزامي افغانستان به ايران و ديدار با مقامات دولت آن کشور اعلام کرد.
در نامه کودکان افغان که خطاب به وزير آموزش و پرورش نوشته شده و تاکنون به امضاي دو هزار نفر از اين کودکان رسيده است، آمده است؛ اميدواريم مانند ما کودکان افغاني غمگين و ناراحت نباشيد. شايد اصلاً براي شما مهم نيست که چرا غمگين هستيم. شما قانوني گذاشته ايد که بچه هاي افغاني در مدرسه هاي ايراني و حتي در مدرسه هاي خودگردان افغاني درس نخوانند. چرا نمي توانيم درس بخوانيم؟ ما کودک هستيم و همه کودکان دنيا حق دارند تحصيل کنند و درس بخوانند تا به جايي برسند. ما هم دوست داريم درس بخوانيم.
در ادامه نامه آمده است؛ آيا شما دوست داريد که ما بي سواد بمانيم؟ آيا دوست داريد بچه هاي شما درس نخوانند و از صبح تا شب در خانه يا خيابان سرگردان باشند؟ چرا بايد با ترس و لرز رفت و آمد کنيم؟ اگر بچه هاي شما مثل ما آواره و بي پناه بودند چه مي کرديد؟ آقاي وزير مگر شما درس نخوانديد، نمي بينيد که درس چقدر خوب است؟ گناه ما کودکان چه هست که کشورمان آباد نيست و امن نيست؟ گناه ما چه هست اگر بزرگترهاي مان از کشور خود به کشور شما آمده اند؟ آنها زير گلوله و قحطي بودند.
اين کودکان خطاب به وزير آموزش و پرورش نوشته اند؛ شما نمي گذاريد ما در مدرسه ثبت نام کنيم تا خانواده هاي ما مجبور شوند از ايران بروند. به کجا بروند؟ آنجا نه خانه يي هست، نه امنيت هست، نه کار هست، نه مدرسه يي هست. اگر مدرسه يي هم باشد دانش آموزان با ترس و لرز در کلاس حاضر مي شوند. چون بمب مي اندازند و موشک به آنجا مي زنند. ما کودک هستيم. حساب ما با بزرگترها جدا است. حق داريم درس بخوانيم و جاي مناسبي براي زندگي و غذاي مناسب داشته باشيم.
کودکان افغان در نامه خود از وزير خواسته اند «کاري کنيد تا ما کودکان افغاني هاي مهاجر در مدرسه هاي ايراني ثبت نام کنيم. ما از شما مي خواهيم کاري کنيد که تا وقتي از اينجا نرفته ايم بتوانيم به مدرسه برويم و در کنار دانش آموزان ديگر درس بخوانيم.»
+ نوشته شده در  جمعه 1386/03/11ساعت 9:53  توسط جمعي از دانشجويان | 
 
صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو
درباره وبلاگ
اين وبلاگ ميداني است، كه در آن تمامي دوستداران فرهنگ و ادب و متانت انساني با اتكاء به قدرت لايزال الهي، طرح‌ها، پيشنهادات، انتقادادات، اثرات و...در قالب گفتمان نقد و نظر به نمايش گذاشته و از اطلاعات، علوم و فنون همديگر بهرمند، مي‌شوند.

نوشته های پیشین
مرداد 1388
فروردین 1388
آبان 1387
خرداد 1387
اردیبهشت 1387
آذر 1386
شهریور 1386
تیر 1386
خرداد 1386
فروردین 1386
اسفند 1385
دی 1385
آبان 1385
پیوندها
شبكه افغانستان قلب آسيا
سرويس خبري آريانت
در دايكندي چه مي‌گذرد؟
كبوتر خوان مسيح ارزگاني
غرجستان
كابل پرس
 

 RSS

POWERED BY
BLOGFA.COM

طراح قالب
دیجیتال کیوان